dima
  • Family matters

    Bij het observeren van het werk van het werk van de oude meesters ben in met name gefascineerd door de prachtige en indringende (zelf)portretten. Rubens, Rembrandt, Van Meer en Hals, maar ook het werk van Freud en Chuck Close. Wat me met name intrigeerde is het gegeven van het vastleggen, het vereeuwigen. Soms waren de geportretteerden een keus van de schilder zelf maar vaak zijn ze geschilderd in opdracht en was het voor de kunstenaar een belangrijke bron van inkomsten. Het op doek vereeuwigd worden was dan ook vaak voorbehouden aan mensen van statuur en/of veel geld. Vanuit daar kwam de gedachte om een aantal voor mij belangrijke mensen ook middels een portret vast te leggen. Bij het zoeken naar een manier van het vastleggen van mijn familie herinnerde ik me de oude familieportretten. Deze zwart/wit beelden bestonden uit een verzameling van vrijstaande familieportretten. Het geheel had een sepia uitstraling. Dit deed me denken aan de foto- en schilderijlijsten zelf in onze huiskamer van weleer waarvan je duidelijk de afdruk kon zien zodra je ze van de muur afhaalde. Wat weer te maken had met het feit dat 5 van 7 gezinsleden binnen mijn familie verstokte rokers waren wat tot gevolg had dat de oorspronkelijk witte muren een sepia kleur hadden. Elk jaar werden deze muren tijdens de grote schoonmaak met loog afgeschrobd waardoor de oorspronkelijke kleur weer tevoorschijn kwam. Voor even dan want binnen de kortste keren waren ze weer egaal sepia. Dit bracht me op het idee om mijn familieleden te portretteren op een manier die verwijst naar de afdrukken die destijds ontstonden door het gevolg van de rook.